XVI Krakowskie Miniatury Teatralne

data: 2026-07-12 19:00
miejsce: Nowohuckie Centrum Kultury, Kraków, ul. Jana Pawła II 232
bilety: KUP BILET

data: 2026-07-19 19:00
miejsce: Nowohuckie Centrum Kultury, Kraków, ul. Jana Pawła II 232
bilety: KUP BILET

Romantyczne podchody, miłosne rozterki czy zakochanie pobudzają nasze najgłębsze uczucia, ale kiedy popatrzeć na nie z boku, to okazują się niezłą komedią, która nigdy nie traci na aktualności… Dwie silne i niezależne singielki, które obiecują sobie, że nigdy nie wyjdą za mąż. Imprezowicz, który jest królem parkietu i mistrzem podrywu. Nieszczęśliwie zakochany romantyk, gotów zrobić wszystko, byle w końcu podbić serce swojej ukochanej. No i nasza ulubiona ciocia z wujkiem, którzy przy każdej okazji pytają "Kiedy ślub"? Brzmi znajomo?

"Śluby panieńskie" Aleksandra Fredry w reżyserii Pawła Aignera to komedia w najlepszym muzycznym wydaniu, gdzie współczesność łączy się z klasyką, a młodzieńczy bunt, przekraczanie granic i łamanie etykiety, staje naprzeciw nieodpartemu "magnetyzmowi serca", którego nie da się oszukać, a który potrafi nieźle namieszać w głowie.

OBSADA:
Klara - Klaudia Kręcisz
Aniela - Katarzyna Zając
Gustaw - Jakub Firewicz
Albin - Aleksander Raczek
Radost - Radosław Smużny
Ciotka Dobrójska - Justyna Kacprzycka
Jan - Karol Soboczyński

TWÓRCY:
reżyseria - Paweł Aigner
scenografia - Wojciech Stefaniak
kostiumy - Magdalena Gajewska
muzyka - Piotr Klimek
teksty piosenek - Michał Jarmoszuk

Kujawsko-Pomorski Teatr Muzyczny w Toruniu
Spektakl w ramach festiwalu XVI Krakowskie Miniatury Teatralne.
Organizator - Krakowskie Forum Kultury

Data premiery - 27 października 2023 r.
Czas trwania: 140 min (z przerwą)

Bilety do nabycia na: KupBilecik.pl

Śluby Panieńskie

artyści:

Różni występujący

"Śluby panieńskie", komedia Aleksandra Fredry o ponadczasowym przesłaniu, napisane zostały prawie dwieście lat temu, w 1832 roku. Opowiadają o miłości, która jest głównym tematem teatru, źródłem wszystkich dramatów, fundamentem każdej akcji, kluczowym motywem działania postaci i składa się na wymiar metafizyczny sztuki dramatycznej. Mimo złożonych ślubów, bohaterki komedii Fredry nie są w stanie oprzeć się miłości, którą odkrywają jako najpotężniejszy, życiodajny żywioł. Klara i Aniela, buńczuczny Gustaw i sentymentalny Albin, wplątani w zabawne intrygi, po wielu zaskakujących zwrotach akcji ostatecznie dokonują szczęśliwych wyborów. Upragniona przez wszystkich miłość okazuje się nie tylko wielka, szczera i wzruszająca, lecz także, co najważniejsze, szczęśliwa i odwzajemniona. Bilety do nabycia na: KupBilecik.pl

Gdyby szukać jednego słowa, który można spróbować opisać życie Jadwigi Stańczakowej, byłoby to słowo: cień. Utrata wzroku, wejście w cień. Cień ojca. Cień żydowskiego pochodzenia. Cień getta. Cień utraconego brata i przyjaciół. Cień Mirona Białoszewskiego. Cień depresji. Tym jednym słowem nie da się jednak opisać całego życia. Bo droga ociemniałej Jadwigi Stańczakowej to też niewyobrażalna, mozolna i często beznadziejna walka o wyjście z cienia. Z każdego cienia. Do jasności. Do własnej twórczości, do własnego ja, do samostanowienia, samoakceptacji i decydowania o swoim losie. O losie kobiety, matki, babki, dziennikarki i poetki. Sama o sobie mówiła: "ja ślepak". I jako jedna z pierwszych odważyła się pisać o utracie wzroku i depresji, tak jak jeszcze nikt wtedy nie pisał.

Monodram w wykonaniu Agnieszki Przepiórskiej nie jest opowieścią o życiu zapomnianej, chorej poetki, którą literaturoznawcy zaszufladkowali jako "tę od Mirona". To poetycka podróż o kobiecie odważnej, dzielnej, twardej i wrażliwej jednocześnie, o szerokich horyzontach i zainteresowaniach, widzącej dużo więcej i dalej, niż większość, którym wydawało się, że z ich wzrokiem wszystko w porządku. To jazda bez trzymanki, na latającym dywanie, do gwiazd, do barw, do zieleni.

"To nie jest rola w klasycznym sensie, nie tylko próbuję grać Jadwigę, próbuję zbliżyć się do jej wewnętrznego świata, do sposobu, w jaki doświadczała rzeczywistości: ludzi, poezji, ciszy. Staram się przybliżyć do jej zmysłu widzenia poprzez słowa, dźwięki, obecność. Dla mnie Jadwiga była poetką, która słyszała świat tak głęboko i w takich tonacjach, że sama próba zbliżenia się do tego odczucia mnie porusza. Nie chcę jej "odgrywać". Nie chcę tworzyć postaci. Szukam doświadczenia - prawdziwego, czułego spotkania z tym, co mogło być w niej. Z tą ciszą, którą w sobie niosła. Z tą odwagą bycia sobą. To ogromne wyzwanie, ale jeszcze większy zaszczyt, że mogę nieść tę historię. Historię niezwykłej kobiety" - Agnieszka Przepiórska.

TWÓRCY:
tekst - Piotr Rowicki
reżyseria - Anna Gryszkówna
muzyka - Piotr Skotnicki
scenografia i kostiumy - Matylda Kotlińska
choreografia - Karolina Kraczkowska
światło - Michał Głaszczka

Mazowiecki Instytut Kultury
Spektakl w ramach festiwalu XVI Krakowskie Miniatury Teatralne.
Organizator - Krakowskie Forum Kultury
Produkcja spektaklu: Mazowiecki Instytut Kultury, Act&Flow Agnieszka Przepiórska, Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie

Bilety do nabycia na: KupBilecik.pl

Jadwiga - spektakl

artyści:

Agnieszka Przepiórska

Gdyby szukać jednego słowa, który można spróbować opisać życie Jadwigi Stańczakowej, byłoby to słowo: cień. Utrata wzroku, wejście w cień. Cień ojca. Cień żydowskiego pochodzenia. Cień getta. Cień utraconego brata i przyjaciół. Cień Mirona Białoszewskiego. Cień depresji. Tym jednym słowem nie da się jednak opisać całego życia. Bo droga ociemniałej Jadwigi Stańczakowej to też niewyobrażalna, mozolna i często beznadziejna walka o wyjście z cienia. Z każdego cienia. Do jasności. Do własnej twórczości, do własnego ja, do samostanowienia, samoakceptacji i decydowania o swoim losie. O losie kobiety, matki, babki, dziennikarki i poetki. Sama o sobie mówiła: "ja ślepak". I jako jedna z pierwszych odważyła się pisać o utracie wzroku i depresji, tak jak jeszcze nikt wtedy nie pisał. Monodram w wykonaniu Agnieszki Przepiórskiej nie jest opowieścią o życiu zapomnianej, chorej poetki, którą literaturoznawcy zaszufladkowali jako "tę od Mirona". To poetycka podróż o kobiecie odważnej, dzielnej, twardej i wrażliwej jednocześnie, o szerokich horyzontach i zainteresowaniach, widzącej dużo więcej i dalej, niż większość, którym wydawało się, że z ich wzrokiem wszystko w porządku. To jazda bez trzymanki, na latającym dywanie, do gwiazd, do barw, do zieleni. Bilety do nabycia na: KupBilecik.pl