Adam Bełcikowski

Adam Bełcikowski urodził się 24 grudnia 1839 roku w Krakowie, gdzie zmarł 13 stycznia 1909 roku. Ukończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doktorat uzyskał w 1865 roku, a habilitację w 1870 roku. Pracował jako docent historii literatury polskiej w Szkole Głównej w Warszawie oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim, a także w Bibliotece Jagiellońskiej. W Krakowie prowadził wykłady na kursach Branieckiego i w Muzeum Techniczno-Przemysłowym.

Był polskim historykiem literatury, dramatopisarzem i poetą. Debiutował w 1860 roku na łamach krakowskiego tygodnika „Niewiasta”, później publikował między innymi w lwowskim „Dzienniku Literackim”. Otrzymał nagrodę w krakowskim konkursie dramatycznym za „Króla Mieczysława II” oraz nagrodę Wydziału Krajowego we Lwowie za dramat „U kolebki narodu”. Należał do Akademii Umiejętności i pełnił funkcje sekretarza jej Komisji Bibliograficznej oraz Komisji Językowej. Wśród jego publikacji znalazły się „Ze studiów nad literaturą polską” i pięciotomowe „Dramata i komedje”. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Adam Bełcikowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.