Adam Branicki

Adam Maria Jan Branicki (1892-1947), polski hrabia i właściciel ziemski, urodził się w Krakowie. Był synem Ksawerego Branickiego i Anny Potockiej. Podczas I wojny światowej służył w armii rosyjskiej. W 1921 roku poślubił Beatę Potocką z Rymanowa; mieli trzy córki. Po śmierci ojca w 1926 roku odziedziczył dobra wilanowskie, a dwa lata później zamieszkał z rodziną w pałacu w Wilanowie. Był ostatnim właścicielem Wilanowa. Wraz z żoną założył i utrzymywał ochronkę dla polskich sierot w majątku Roś.

W 1932 roku przekazał państwu Bibliotekę Wilanowską, która trafiła do Biblioteki Narodowej. W 1939 roku organizował w pałacu wilanowskim szpital polowy. Podczas okupacji niemieckiej przejęto jego zbiory sztuki, a w 1941 roku skonfiskowano dobra ziemskie. W styczniu 1945 roku został wywieziony przez NKWD do ZSRR wraz z żoną i dwiema córkami. W październiku wrócił do Warszawy, a następnie był przetrzymywany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Zmarł 2 grudnia 1947 roku w szpitalu w Otwocku. Został pochowany w krypcie rodzinnej w kościele Świętej Anny w Wilanowie.

Na podstawie artykułu „Adam Branicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.