Adam Poniński
Zm. 1798; polski działacz państwowy, marszałek sejmu, podskarbi wielki koronny
- Urodzony
- 1732, Kraków
- Zmarł
- 23 lipca 1798, Warszawa
Adam Poniński, herbu Łodzia, urodził się w 1732 roku w Krakowie, a zmarł 23 lipca 1798 roku w Warszawie. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Był posłem na sejmy, a w 1764 roku poparł wybór Stanisława Augusta Poniatowskiego na króla. W 1767 roku zorganizował w Wielkopolsce konfederację radomską. W tym samym roku został członkiem delegacji sejmowej powołanej do określenia ustroju Rzeczypospolitej.
W latach 1773-1775 pełnił funkcję marszałka Sejmu Rozbiorowego i podpisał traktaty dotyczące cesji ziem zajętych w wyniku pierwszego rozbioru. Od 1775 roku był podskarbim wielkim koronnym, a od 1776 roku konsyliarzem Rady Nieustającej. Otrzymywał pieniądze od rosyjskich przedstawicieli dyplomatycznych. W 1790 roku Sejm Czteroletni skazał go na wygnanie i pozbawił tytułów; wyrok uchylono w 1793 roku. Poniński był także członkiem loży masońskiej Parfait Silence oraz kawalerem Orderu Orła Białego i Orderu Świętego Stanisława. W 1790 roku odebrano mu oba ordery.
Na podstawie artykułu „Adam Poniński (1732–1798)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
