Adolf Aleksandrowicz

Adolf Aleksandrowicz był polskim chemikiem i aptekarzem, zajmował się także balneologią. Urodził się w 1811 roku w Krakowie, gdzie zmarł 28 kwietnia 1875 roku. Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie oraz studia chemiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Berlinie. Pracował jako asystent, a od 1849 roku jako docent. Kierował apteką „Pod Złotą Głową” w Krakowie. Badał skład chemiczny wód mineralnych między innymi w Krynicy, Szczawnicy i Rabce-Zdroju, a wyniki opublikował w Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.

Od 1857 roku był członkiem czynnym Towarzystwa Naukowego oraz członkiem Komisji Balneologicznej i Fizjograficznej. Brał udział w wydarzeniach krakowskich w 1846 i 1848 roku, a w październiku 1848 został wybrany na radnego miasta. W lipcu 1863 roku Rząd Narodowy mianował go naczelnikiem Krakowa. Za tę działalność władze austriackie aresztowały Aleksandrowicza; spędził 10 miesięcy w więzieniu na Wawelu i 12 miesięcy w Ołomuńcu. Ponownie zasiadał w radzie miasta w 1867 i 1872 roku. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, a jego imię nosi ulica w dzielnicy Swoszowice.

Na podstawie artykułu „Adolf Aleksandrowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.