Aleksander Ekielski

Aleksander Ekielski urodził się 6 czerwca 1806 roku w Krakowie, gdzie ukończył Gimnazjum św. Anny. Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Służył w artylerii Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, a podczas powstania listopadowego walczył w obronie Warszawy i był adiutantem Józefa Bema. Otrzymał Order Virtuti Militari, a w 1831 roku awansował do stopnia kapitana. Po internowaniu przez Prusaków wyjechał do Francji, a następnie przebywał w Szwajcarii.

W 1834 roku wrócił do Krakowa i ożenił się z Henryką Burzyńską. Pracował jako adiunkt inżyniera dróg i mostów, zajmował się budową dróg, a później był prywatnym mierniczym. Uczestniczył w powstaniu krakowskim, po którego upadku schronił się za granicą. Brał też udział w wydarzeniach Wiosny Ludów, a następnie pracował przy budowie kolei i jako agronom u Leona Rzewuskiego. Napisał prace dotyczące gospodarstwa wiejskiego, między innymi „Naukę rolnictwa” i „Praktyczne rejestra ekonomiczne”. Zmarł 26 maja 1858 roku w Stróżach. Został pochowany na cmentarzu w Zakliczynie nad Dunajcem.

Na podstawie artykułu „Aleksander Ekielski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.