Andrzej Abłamowicz
Inżynier, pilot doświadczalny
- Urodzony
- 15 maja 1929, Kraków
- Zmarł
- 2 marca 1985, Warszawa
- Zawody
- inżynier, pilot doświadczalny
Andrzej Marian Abłamowicz (15 maja 1929 w Krakowie - 2 marca 1985 w Warszawie) był polskim inżynierem, lotnikiem cywilnym i pilotem doświadczalnym. Z Krakowem był związany do końca lat 40. Podczas wojny zdobył zawód ślusarza, uczył się na tajnych kompletach i służył w Armii Krajowej jako łącznik. W 1947 rozpoczął studia lotnicze, a po przeniesieniu do Warszawy ukończył w 1956 Wydział Mechaniczny Politechniki Warszawskiej, uzyskując dyplom inżyniera-mechanika.
W 1950 został zatrudniony w Głównym Instytucie Lotnictwa jako pierwszy po wojnie etatowy pilot doświadczalny. Od 1959 przez 14 lat kierował tam Zakładem Badań w Locie. Oblatał między innymi prototypy samolotów TS-8 Bies, TS-11 Iskra i MD-12, a także prowadził próby samolotów pasażerskich Tu-134 i Jak-40. W lotnictwie sportowym uzyskał łącznie 11 rekordów, w tym rekordy świata na TS-8 Bies i TS-11 Iskra. Latał na 152 typach szybowców, samolotów i śmigłowców, wylatując 8103 godziny. Działał również w komisji badania wypadków lotniczych i władzach Aeroklubu PRL. Zmarł na atak serca niespełna dwa miesiące po przejściu na emeryturę.
Na podstawie artykułu „Andrzej Abłamowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.