Andrzej Meyer
Oficer Wojska Polskiego
- Urodzony
- 8 kwietnia 1893, Kraków
- Zmarł
- 1940, Kijów
Andrzej Meyer (ur. 8 kwietnia 1893 w Krakowie, zm. w 1940 w Kijowie) był podpułkownikiem broni pancernych Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym. W rodzinnym Krakowie ukończył szkołę średnią oraz Wyższą Szkołę Realną. Od 1913 roku należał do Związku Strzeleckiego, a w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 1 pułku piechoty, sztabie I Brygady i Komendzie Legionów. Po internowaniu w 1918 roku powrócił do Galicji, a w listopadzie tego roku został przyjęty do Wojska Polskiego.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził kolumną samochodową Naczelnika Państwa i Naczelnego Dowództwa. W latach 1923-1925 służył w Kwaterze Wojskowej Prezydenta RP, między innymi jako adiutant przyboczny. Później pełnił funkcje dowódcze w jednostkach samochodowych i pancernych, a w 1939 roku został szefem służby samochodowej Dowództwa Okręgu Korpusu I. Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany na wschodnich terenach kraju. Zamordowano go w więzieniu NKWD w Kijowie. Był kawalerem Orderu Virtuti Militari, Krzyża Niepodległości i innych odznaczeń.
Na podstawie artykułu „Andrzej Meyer (podpułkownik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
