Andrzej Vincenz
Dziennikarz, slawista
- Urodzony
- 1922, Kraków
- Zmarł
- 15 sierpnia 2014, Heidelberg
- Zawody
- dziennikarz, slawista
Andrzej Vincenz, używający pseudonimu „Jan Torosiewicz”, był polskim publicystą, pisarzem i slawistą. Urodził się w 1922 roku jako syn pisarza Stanisława Vincenza. Przed II wojną światową mieszkał w Warszawie i uczęszczał do tamtejszych gimnazjów. W czasie wojny znalazł się na Węgrzech, a następnie we Francji. Służył w 1 Dywizji Pancernej i w 1944 roku uczestniczył w działaniach bojowych w Normandii jako radiotelegrafista. Później pracował w redakcji „Dziennika Żołnierza” oraz współpracował z „Kulturą” i miesięcznikiem „Znak”.
Studiował anglistykę i romanistykę na Sorbonie. Jego prace naukowe dotyczyły między innymi dialektu staroprowansalskiego i imion w dialekcie huculskim. Był profesorem slawistyki na uniwersytetach w Heidelbergu i Getyndze. Po śmierci ojca wspólnie z matką doprowadził do wydania jego tetralogii huculskiej i innych książek. Należał do Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie i jury Nagrody Kościelskich. Wśród jego publikacji znalazły się „Helikon sarmacki” oraz prace o niemieckich zapożyczeniach w języku polskim. Zmarł w Heidelbergu w 2014 roku. Został pochowany obok rodziców na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.
Na podstawie artykułu „Andrzej Vincenz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
