Antoni Mruk

Antoni Mruk urodził się 21 listopada 1914 roku w Krakowie, gdzie 30 sierpnia 1930 roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Studiował filozofię w Krakowie, a w 1938 roku rozpoczął na Uniwersytecie Jagiellońskim studia matematyczne i fizyczne. W listopadzie 1939 roku został aresztowany przez Niemców wraz z innymi jezuitami. Był więziony w Krakowie i Wiśniczu, a następnie osadzony w obozach w Oświęcimiu i Dachau. Po wyzwoleniu Dachau w 1945 roku wyjechał do Rzymu, gdzie studiował teologię na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim.

Święcenia kapłańskie przyjął w Rzymie w 1947 roku, a w 1952 roku uzyskał doktorat z teologii. Pozostał na Uniwersytecie Gregoriańskim jako profesor teologii moralnej. W latach 1965-1975 był asystentem generała jezuitów dla Asystencji Słowiańskiej, opiekował się także polskimi jezuitami poza krajem i pełnił funkcję konsultora kongregacji rzymskich. Był postulatorem w procesach beatyfikacyjnym i kanonizacyjnym Faustyny Kowalskiej oraz spowiednikiem Jana Pawła II u schyłku życia papieża. Zmarł 20 grudnia 2009 roku w Rzymie.

Na podstawie artykułu „Antoni Mruk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.