Antoni Staich

Antoni Wiktor Staich urodził się 21 maja 1894 roku w Krakowie. Uczył się w Gimnazjum świętej Anny, a w latach 1912-1914 należał do Drużyn Strzeleckich. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich, między innymi w 4 pułku piechoty. W 1918 roku został przydzielony do Wojska Polskiego, a następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

Po wojnie służył w jednostkach piechoty i ukończył Kurs Normalny Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, uzyskując tytuł oficera Sztabu Generalnego. Pełnił funkcje sztabowe i dowódcze, między innymi dowodził 12 pułkiem piechoty oraz był zastępcą szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1939 roku objął dowodzenie 2 Dywizją Piechoty Legionów. Po kampanii wrześniowej przebywał w niewoli niemieckiej, a po uwolnieniu zamieszkał w Kielcach. Otrzymał między innymi Krzyż Złoty i Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Zmarł 5 lutego 1959 roku w Kielcach.

Na podstawie artykułu „Antoni Staich” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.