Bernard Halbrajch

Bernard Halbrajch, występujący także jako Halbreich i używający pseudonimu Jakub, urodził się w 1916 roku w Krakowie. Pochodził z żydowskiej rodziny inteligenckiej. W latach 30. działał w lewicowym ruchu młodzieżowym, prawdopodobnie w KZMP. Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 roku jako sierżant Wojska Polskiego. Trafił do niemieckiej niewoli, skąd uciekł, po czym wrócił do Krakowa. Nawiązał kontakt z organizacją komunistyczną „Polska Ludowa”, kierowaną przez Ignacego Fika.

Był współorganizatorem ŻOB w krakowskim getcie. Nawiązywał kontakty i współorganizował agendy tej organizacji w Tarnowie, Rzeszowie i Bochni, a także utrzymywał łączność między ŻOB, PPR i GL. Od października 1942 do lutego 1943 dowodził grupą wypadową „Iskra” i brał udział w akcjach dywersyjno-bojowych ŻOB i GL w Krakowie. W grudniu 1942 roku został mianowany zastępcą Józefa Zająca, dowódcy GL Okręgu Kraków. Zginął 19 lutego 1943 roku na krakowskich Grzegórzkach. W 1948 roku pośmiertnie odznaczono go Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy.

Na podstawie artykułu „Bernard Halbrajch” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.