Bronisław Obfidowicz

Bronisław Obfidowicz herbu Podkowa, polski chirurg i lekarz wojskowy, urodził się 26 lipca 1862 roku w Krakowie. Ukończył tamtejsze Gimnazjum św. Jacka, a po studiach medycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał w 1889 roku stopień doktora wszech nauk lekarskich. Publikował w „Nowinach Lekarskich”. W C. K. Armii służył jako lekarz w pułkach stacjonujących między innymi w Budapeszcie, Tarnopolu, Stanisławowie i Jarosławiu. W 1906 roku awansował na lekarza sztabowego, a w 1913 przeszedł w stan spoczynku.

Zajmował się także hodowlą zwierząt, zwłaszcza drobiu i gołębi. W 1899 roku opisał zielononóżkę kuropatwianą, a w 1904 opublikował artykuł o polskich gołębiach rasowych. Współtworzył sanocką filię Towarzystwa Chowu Drobiu, Gołębi i Królików. Podczas I wojny światowej przebywał w Grazu i publikował w tygodniku „Rodak”. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został zatwierdzony w stopniu podpułkownika lekarza Wojska Polskiego. Zmarł 9 grudnia 1919 roku w Drohobyczu i został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa. Był mężem Antoniny z Tapkowskich i ojcem Karola Bronisława.

Na podstawie artykułu „Bronisław Obfidowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.