Bronisław Wojtarowicz

Bronisław Wojtarowicz (3 lutego 1895 - 9 września 1987) był pułkownikiem i inżynierem Wojska Polskiego. Urodził się w Krakowie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W latach 1923-1924 służył w 1 pułku lotniczym stacjonującym w Krakowie. Od października 1924 do sierpnia 1925 dowodził 16 eskadrą wywiadowczą. Ukończył studia wyższe, uzyskując tytuł inżyniera, a w 1928 roku został awansowany do stopnia majora.

Startował w zawodach lotniczych. W 1922 roku wraz z kapitanem pilotem Stefanem Pawlikowskim wygrał I Krajowy Lot Okrężny, lecąc samolotem Breguet 14. W tym samym roku uczestniczył z Tadeuszem Praussem w pierwszym udokumentowanym przelocie nad Tatrami. W sierpniu 1939 roku objął dowództwo Bazy Lotniczej nr 4 w Toruniu. Po kampanii wrześniowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie służył jako oficer techniczny RAF. Po wojnie pozostał na emigracji. Zmarł w Reading i został pochowany na cmentarzu w Caversham. Otrzymał między innymi Medal Lotniczy, który przyznano mu czterokrotnie, oraz Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Bronisław Wojtarowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.