Edward Bulanda

Edward Bulanda był polskim jezuitą, duchownym katolickim, etnologiem i religioznawcą. Urodził się 6 października 1902 roku w Krakowie. Do zakonu jezuitów wstąpił w 1917 roku, a od 1923 studiował filozofię w Nowym Sączu, następnie teologię w Lublinie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1930 roku. Na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie uzyskał doktorat z teologii, później kształcił się także w zakresie teologii dogmatycznej, etnologii, prehistorii i historii religii.

W 1941 roku został superiorem i magistrem nowicjatu w Otwocku. Po wojnie pracował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie był zastępcą profesora historii religii, a w latach 1947-1950 profesorem teologii porównawczej. W 1950 roku został aresztowany, a w 1951 skazany na pięć lat więzienia pod zarzutem nielegalnego handlu walutą; zwolniono go warunkowo ze względu na stan zdrowia. Napisał prace dotyczące religioznawstwa i historii kultury. Zmarł 11 września 1992 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Edward Bulanda” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.