Edward Reymann

Edward Klemens Antoni Reymann urodził się 23 listopada 1870 roku w Krakowie, gdzie zmarł 26 maja 1941 roku. Był zawodowym oficerem piechoty c. i k. Armii. W latach 1912-1913 uczestniczył w mobilizacji sił zbrojnych Austro-Węgier związanej z wojną na Bałkanach. W 1916 roku mianowano go podpułkownikiem.

W listopadzie 1918 roku został przydzielony do dyspozycji komendanta Okręgu Śląskiego w Cieszynie, a następnie objął dowództwo 7 pułku piechoty Ziemi Cieszyńskiej, przemianowanego później na 10 pułk piechoty. Dowodził nim od 6 grudnia 1918 do 27 stycznia 1919 roku. Krótko pełnił także funkcję dowódcy powiatu wojskowego w Cieszynie, po czym powierzono mu dowodzenie 11 pułkiem piechoty w Wadowicach. W 1920 roku został skierowany do dyspozycji dowództwa frontu litewsko-białoruskiego. W 1923 roku zatwierdzono go w stopniu pułkownika. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto i w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V. Początkowo służył w armii austro-węgierskiej, a następnie w Wojsku Polskim.

Na podstawie artykułu „Edward Reymann” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.