Emil Jerzyk

Emil Jerzyk (10 stycznia 1902 - 29 grudnia 1982) był polskim wiertaczem naftowym i działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej oraz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Urodził się w Krakowie. Miał wykształcenie podstawowe i pracował w Dobrucowej. Należał do PPS, był delegatem na Kongres Zjednoczeniowy, a następnie wstąpił do PZPR. W partii pełnił funkcję sekretarza komitetu powiatowego w Jaśle.

Od 21 lipca 1945 zasiadał w Krajowej Radzie Narodowej. Był posłem na Sejm Ustawodawczy w latach 1947-1952 oraz na Sejm PRL II kadencji w latach 1957-1961, reprezentując okręgi Gorlice i Jasło. W Sejmie Ustawodawczym pracował w Komisji Przemysłowej, a w kolejnej kadencji w komisjach Oświaty i Nauki, Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów oraz Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego. Był też sekretarzem generalnym Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Naftowego. W 1947 roku otrzymał nagrodę Komisji Centralnej Związków Zawodowych za pamiętnik o przeżyciach i wrażeniach z okupacji niemieckiej.

Na podstawie artykułu „Emil Jerzyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.