Emil Taszner

Emil Taszner, do 1954 roku używający nazwiska Taschner, urodził się 12 września 1900 roku w Krakowie. Był polskim inżynierem chemikiem, wykładowcą i specjalistą w dziedzinie chemii aminokwasów oraz peptydów. Studiował chemię na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie chemię i medycynę na Uniwersytecie w Wiedniu, gdzie w 1927 roku uzyskał doktorat z chemii. Po stażach w Instytucie Pasteura w Paryżu i na Sorbonie pracował w przemyśle farmaceutycznym. Po powrocie do Krakowa był związany z Uniwersytetem Jagiellońskim i laboratorium firmy A. Wandera. Jego badania umożliwiły produkcję półsyntetycznej penicyliny - syntarpenu; prowadził też badania nad peptydami.

W latach 1953-1970 pracował na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej, kierując katedrą, a następnie zakładem chemii peptydów. Był autorem ponad 100 publikacji naukowych i twórcą lub współtwórcą ponad 24 patentów. Promował 14 doktorów, współtworzył Europejski Komitet Peptydowy i należał do Polskiego Towarzystwa Chemicznego oraz Gdańskiego Towarzystwa Naukowego. Zmarł 4 maja 1982 roku w Gdańsku.

Na podstawie artykułu „Emil Taszner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.