Filip Walter

Filip Neriusz Walter, polski chemik, urodził się 31 maja 1810 roku w Krakowie, a zmarł 9 kwietnia 1847 roku w Paryżu. W wieku 15 lat rozpoczął studia chemiczne i historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie studiował chemię na Uniwersytecie Berlińskim, gdzie w 1830 roku uzyskał doktorat. Po wybuchu powstania listopadowego wstąpił do armii polskiej. Ranny, wrócił do Krakowa. W 1831 roku otrzymał nominację na profesora chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, jednak wyjechał do Francji. Współpracował tam z chemikami Jeanem-Baptiste’em Dumasem i Pierre’em Josephem Pelletierem. W latach 1836-1845 kierował pracownią chemiczną Centralnej Szkoły Sztuk i Rzemiosł w Paryżu.

Walter badał między innymi produkty destylacji żywic, ropy naftowej, wosku i olejków roślinnych. Jako pierwszy wydestylował naftę z ropy i zbadał jej właściwości. Odkrył także i opisał toluen, bifenyl, nitrotoluen, cedren oraz inne związki chemiczne. W publikacjach z 1842 i 1844 roku przedstawił polską nomenklaturę chemiczną, która stała się podstawą stosowanego obecnie nazewnictwa. Zaproponował polskie nazwy pierwiastków i związków, między innymi azotu, chloru, jodu, potasu, węgla i wodoru. w 1847 roku rząd Francji przyznał mu Krzyż Legii Honorowej za zasługi naukowe i pracę pedagogiczną.

Na podstawie artykułu „Filip Neriusz Walter” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.