Franciszek Brożek

Franciszek Zachariasz Brożek był oficerem Wojska Polskiego, piłkarzem i strzelcem sportowym. Urodził się w Krakowie i był związany z Wisłą Kraków jako członek oraz współzałożyciel Towarzystwa Sportowego. Do 1910 roku występował jako bramkarz pierwszej drużyny piłkarskiej klubu. W 1924 roku reprezentował Polskę w strzelectwie sportowym na igrzyskach olimpijskich w Paryżu, gdzie zajął 15. miejsce w drużynowym strzelaniu do tarcz na dystansach od 200 do 800 metrów.

Podczas I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej, a od listopada 1918 roku w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej. Po wojnie pozostał w wojsku, służył między innymi w 13. i 18. pułku piechoty oraz w Korpusie Ochrony Pogranicza. W 1936 roku został mianowany podpułkownikiem, a w 1937 roku kierował okręgowym urzędem wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego w Brześciu.

Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go pułkownikiem.

Na podstawie artykułu „Franciszek Brożek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.