Franciszek Sobolta

Franciszek Hugo Sobolta (ur. 1 kwietnia 1898 w Krakowie, zm. 21 czerwca 1963 w Heidelbergu) był oficerem Wojska Polskiego, podpułkownikiem piechoty i działaczem niepodległościowym. Uczył się w gimnazjum w Chyrowie i szkole realnej w Krakowie. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich, w 1 pułku piechoty I Brygady, gdzie dowodził plutonem. Po kryzysie przysięgowym wcielono go do armii austro-węgierskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej i III powstaniu śląskim.

W okresie międzywojennym służył m.in. w 1 pułku piechoty Legionów i Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych. Był zastępcą dowódcy 36 pułku piechoty, a następnie dowódcą 61 pułku piechoty. Podczas kampanii wrześniowej dowodził pułkiem bydgoskim; 15 września 1939 został ranny i wzięty do niewoli. Po pobycie w obozie jenieckim w Murnau pełnił funkcje w Polskiej Misji Wojskowej w Niemczech i organizował Polskie Kompanie Wartownicze. Został odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari i Krzyżem Niepodległości.

Na podstawie artykułu „Franciszek Sobolta” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.