Gustaw Bator

Gustaw Bator urodził się 17 kwietnia 1907 roku w Krakowie i zmarł tam 13 maja 1955 roku. Był polskim piłkarzem, występującym na pozycji napastnika lub pomocnika, a także trenerem. Karierę rozpoczął w Nadwiślanie Kraków, następnie grał w KS Grzegórzecki i Garbarni Kraków. Z Garbarnią zdobył mistrzostwo Polski w sezonie 1931. W latach 1935-1939 występował w Kotwicy Pińsk oraz KS Chełmek.

W reprezentacji Polski zadebiutował 14 czerwca 1931 roku w meczu z Czechosłowacją. Ostatni raz zagrał w kadrze w 1932 roku. Łącznie wystąpił w trzech spotkaniach i zdobył jedną bramkę. Podczas II wojny światowej grał w meczach towarzyskich oraz Okupacyjnych Mistrzostwach Krakowa w barwach Cracovii i Wisły Kraków. Pod koniec czerwca 1942 roku został osadzony w więzieniu Montelupich pod zarzutem zamachu na niemiecki pociąg pod Krakowem. W 1945 roku rozpoczął występy w MKS Kraków, gdzie pozostał przez trzy lata; karierę zakończył w 1948 roku. Później trenował Łobzowiankę Kraków, Garbarza Zembrzyce i Unię Pionki.

Na podstawie artykułu „Gustaw Bator” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.