Henryk Białczyński

Henryk Białczyński (14 maja 1920 - 19 września 2018) był polskim statystykiem, działaczem oraz urzędnikiem państwowym i samorządowym. Urodził się w Krakowie, a zmarł w Warszawie. Zdobył zawód księgarza, następnie zajmował się kształceniem zawodowym młodzieży. W 1956 został przewodniczącym Prezydium Miejskiej Rady Narodowej Żyrardowa, a w 1960 objął tę funkcję w Płocku.

Od 1965 pracował w kierownictwie Głównego Urzędu Statystycznego i był jednym z organizatorów Narodowego Spisu Powszechnego w 1970 roku. W GUS zajmował się modernizacją technik obliczeniowych, rozwojem działalności wydawniczej oraz tworzeniem działu statystyki terenowej. W 1972 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Pracy, Płac i Spraw Socjalnych; pełnił tę funkcję do 1983 roku. W latach 1981-1983 był równocześnie prezesem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Rozwijał współpracę z organizacjami pozarządowymi i działalność Rządowej Rady ds. Rodziny. Był współzałożycielem i pierwszym redaktorem naczelnym czasopisma „Polityka Społeczna” oraz współinicjatorem utworzenia Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach.

Na podstawie artykułu „Henryk Białczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.