Henryk Czarnik
Hokeista, piłkarz
- Urodzony
- 17 grudnia 1908, Kraków
- Zmarł
- 29 lutego 1956, Warszawa
- Zawody
- hokeista, piłkarz
Henryk Czarnik urodził się 17 grudnia 1908 roku w Krakowie. Do 1928 roku grał w piłkę nożną w Wisłoce Dębica, a następnie, w latach 1928-1934, występował jako napastnik Cracovii. W klubie grał również w hokeja na lodzie i reprezentował Polskę w tej dyscyplinie. Zdobył z Cracovią mistrzostwo Polski w piłce nożnej w 1930 roku i w hokeju w 1937 roku. Po przeprowadzce do Warszawy był zawodnikiem Legii w latach 1934-1936, a w latach 1938-1939 trenował warszawskie kluby niższych klas.
Podczas kampanii wrześniowej służył jako podporucznik rezerwy kawalerii. W latach 1939-1944 działał w konspiracji w obwodzie Mokotów Armii Krajowej, a podczas powstania warszawskiego dowodził szwadronem ckm 1 pułku szwoleżerów AK. Po wojnie pracował w Ministerstwie Obrony Narodowej i GUKF. Kierował drużyną piłkarską Legii, a w latach 1950-1951 był prezesem klubu. Odtworzył też sekcję hokeja na lodzie. W 1947 roku awansował do stopnia podpułkownika. Zmarł 29 lutego 1956 roku w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Henryk Czarnik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
