Henryk Lisowski

Henryk Michał Władysław Lisowski urodził się 12 lutego 1894 roku w Krakowie. Służył w Legionach Polskich, a od stycznia 1919 roku w 8 pułku artylerii polowej. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po jej zakończeniu pozostał w Wojsku Polskim, pracując w strukturach kontroli i administracji Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1934 roku został przeniesiony do korpusu oficerów uzbrojenia. W marcu 1939 roku był szefem Wydziału III Funduszy Pozabudżetowych w Biurze Budżetowym ministerstwa. Awansował do stopnia podpułkownika ze starszeństwem od 19 marca 1938 roku.

Podczas kampanii wrześniowej dostał się do niewoli sowieckiej. Był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku, a następnie przekazany do dyspozycji smoleńskiego obwodu NKWD. Został zamordowany przez NKWD w lesie katyńskim między 9 a 11 kwietnia 1940 roku. Jego szczątki zidentyfikowano podczas ekshumacji w 1943 roku. Był żonaty i miał dwoje dzieci. W 2007 roku został pośmiertnie mianowany na stopień pułkownika. Wśród jego odznaczeń znalazły się Krzyż Niepodległości, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i trzykrotnie Krzyż Walecznych.

Na podstawie artykułu „Henryk Lisowski (oficer)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.