Ignacy Dembiński
Szambelan
- Urodzony
- 1753, Kraków
- Zmarł
- 1799, Kraków
- Zawód
- szambelan
Ignacy Dembiński herbu Nieczuja urodził się w 1753 roku w Krakowie i zmarł tam w 1799 roku. Był szambelanem królewskim, a także pełnił urzędy związane z województwem krakowskim: łowczego w latach 1780-1784, cześnika w latach 1784-1785 i chorążego w latach 1785-1799. Był kawalerem Orderu Orła Białego. Jego rodzicami byli Arnolf Stefan Dembiński i Kunegunda z Aksaków, a synem Henryk Dembiński, uczestnik powstania listopadowego.
Dembiński posłował na sejmy w 1778 i 1784 roku oraz na Sejm Czteroletni, gdzie opowiadał się za Konstytucją 3 Maja. W 1789 roku był komisarzem sejmowym do szacowania dochodów z dóbr ziemskich, a rok później zasiadał w Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej województwa krakowskiego. Należał do Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej, a podczas insurekcji kościuszkowskiej pracował w Komisji Porządkowej Województwa Krakowskiego. Był dziedzicem Góry i właścicielem Sędziejowic. Po insurekcji Katarzyna II skazała go na zesłanie na Syberię; Dembiński zbiegł z rodziną do Galicji.
Na podstawie artykułu „Ignacy Dembiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
