Ignacy Wasserberg

Ignacy (Izak) Wasserberg, polski lekarz i filozof, urodził się 14 lipca 1879 roku w Krakowie. Ukończył tam II Gimnazjum, a następnie studiował filozofię w Berlinie i Monachium oraz filozofię i medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1906 roku uzyskał w Krakowie dyplom doktora wszech nauk lekarskich, a trzy lata później doktorat z filozofii za rozprawę „Pojęcie ewolucji”. Był członkiem krakowskiego Towarzystwa Filozoficznego.

Służył w Wojsku Polskim w stopniu kapitana, a w latach 1921-1923 pracował jako lekarz w zakładzie psychiatrycznym w Wejherowie. Od 1923 do 1937 roku był zatrudniony w komisji zdrowia sekretariatu Ligi Narodów w Genewie. Przyjaźnił się ze Stanisławem Ignacym Witkiewiczem i Bronisławem Malinowskim, korespondował także z Janem Lechoniem. Witkacy kilkukrotnie portretował Wasserberga, a w 1935 roku podarował mu swoją pracę z osobistą dedykacją. 7 września 1942 roku Wasserberg został deportowany z Drancy do Auschwitz, gdzie zginął. Na nowym cmentarzu żydowskim w Krakowie znajduje się jego symboliczny grób.

Na podstawie artykułu „Ignacy Wasserberg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.