Jan Amicinus

Jan Amicinus, znany także jako Przyjaciel, urodził się przed 1470 rokiem w Krakowie, w rodzinie mieszczańskiej. Był synem Macieja i Agnieszki. Od 1484 roku studiował w Akademii Krakowskiej, gdzie uzyskał stopień bakałarza, a następnie magistra nauk wyzwolonych. Podjął także studia prawnicze. W 1495 roku został profesorem na Wydziale Prawa, trzy lata później jego dziekanem, a od 1510 roku pełnił funkcję wicekanclerza uczelni. Pięciokrotnie był rektorem Akademii Krakowskiej, między innymi w latach 1504-1505 i 1516-1517 oraz w 1526 roku.

Amicinus pełnił funkcje proboszcza w kilku miejscowościach, a od 1502 roku był proboszczem kościoła św. Mikołaja w Krakowie. W 1503 roku mianowano go tytularnym biskupem laodycejskim; w 1504 roku został ordynowany i objął urząd sufragana krakowskiego. Był także kanonikiem sądeckim. Zmarł 16 października 1526 roku. Pochowano go pięć dni później, prawdopodobnie w kościele św. Mikołaja w Krakowie. W testamencie zapisał część księgozbioru Kolegium Prawniczemu.

Na podstawie artykułu „Jan Amicinus” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.