Jan Bąkowski
Malarz
- Urodzony
- 19 czerwca 1872, Kraków
- Zmarł
- 10 listopada 1934, Kraków
- Zawód
- malarz
Jan Bąkowski był polskim malarzem i portrecistą, urodzonym 19 czerwca 1872 roku w Krakowie. Z miastem tym związana była jego edukacja i działalność artystyczna; tam też mieszkał i zmarł w 1934 roku. W latach 1895-1898 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, między innymi u Teodora Axentowicza, Leopolda Löfflera, Jana Stanisławskiego i Leona Wyczółkowskiego. Na przełomie 1895 i 1896 roku otrzymał srebrny medal. W 1903 roku studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Był członkiem Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.
Specjalizował się w portretach. Przedstawiał między innymi biskupa Albina Dunajewskiego, profesorów Feliksa Kreutza, Władysława Kulczyńskiego i Maksymiliana Nowickiego, a także Marię Tarnowską i Stefana Tyszkiewicza. Malował kopie portretów do Pałacu Biskupiego w Krakowie oraz portret królowej Hiszpanii Marii Krystyny Austriackiej. W Sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny w Zabawie znajdują się jego obrazy Trójcy Przenajświętszej i Świętej Rodziny. Wystawiał prace w Wiedniu, Pradze i krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Na podstawie artykułu „Jan Bąkowski (malarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
