Jan Boner

Jan Boner urodził się w 1516 roku w Krakowie, a zmarł 15 września 1562 roku. Był synem Seweryna Bonera, bankiera królewskiego i burgrabiego krakowskiego, oraz Zofii Bethmanówny. Odebrał staranne wykształcenie, a podczas podróży wysłanej przez ojca odwiedził Francję, Rzym, Neapol, Norymbergę i Fryburg Bryzgowijski. Zapoznał się wówczas z naukami Jana Kalwina i został jego wyznawcą. Był przywódcą małopolskich kalwinów, którym udostępnił ogród w Krakowie.

Pełnił urzędy burgrabiego krakowskiego, wielkorządcy krakowskiego oraz kasztelana oświęcimskiego, bieckiego i chełmskiego. Był także starostą rabsztyńskim i spiskim, a w 1552 roku uzyskał miejsce w Senacie Rzeczypospolitej. Po śmierci Piotra Kmity w 1553 roku został kapitanem spiskim. Rozbudował pałac w Balicach, a Kamienicę Bonerowską wzbogacił o attykę. W 1549 roku poślubił Katarzynę Tęczyńską. Zmarł bezpotomnie i został pochowany w kaplicy Bonerów w kościele w Kromołowie, obecnie dzielnicy Zawiercia.

Na podstawie artykułu „Jan Boner (1516–1562)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.