Jan Bukowski

Jan Bukowski urodził się 10 stycznia 1873 roku w Barszczowicach, a zmarł 1 września 1943 roku w Nowym Targu. Był grafikiem, ilustratorem, malarzem, rysownikiem i witrażystą związanym z nurtem Młodej Polski. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, a także w Monachium, Paryżu i we Włoszech. Należał do grona założycieli Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana.

Bukowski był związany z Krakowem. W latach 1904-1915 pełnił funkcję kierownika artystycznego drukarni Uniwersytetu Jagiellońskiego, a od 1912 roku był profesorem Szkoły Przemysłu Artystycznego w Krakowie. Zajmował się typografią, ilustracją książkową i malarstwem sakralnym, współpracował też z artystami Młodej Polski, w tym ze Stanisławem Wyspiańskim. Wykonał polichromię w kościele cystersów w Mogile, zaprojektował mozaiki do ołtarza głównego bazyliki Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie oraz polichromie w krakowskim Domku loretańskim. W 1906 roku zaprojektował ekslibris Biblioteki Jagiellońskiej. W 1929 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Jan Bukowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.