Jan Chranicki
Historyk sztuki
- Urodzony
- 3 lutego 1906, Kraków
- Zmarł
- 11 maja 1976, Gdańsk
- Zawód
- historyk sztuki
Jan Chranicki (1906-1976) był polskim historykiem sztuki i muzealnikiem, znawcą rzemiosła artystycznego. Urodził się i wychował w Krakowie, gdzie ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przed wybuchem II wojny światowej pracował jako kustosz w Muzeum Narodowym we Lwowie. Po wojnie został przesiedlony do Gdańska, a w 1946 roku rozpoczął organizowanie tam muzeum kontynuującego działalność Muzeum Miejskiego.
W 1948 roku został dyrektorem Muzeum Narodowego w Gdańsku i kierował nim do przejścia na emeryturę w 1970 roku. W czasie jego dyrekcji odbudowano gmach główny, prowadzono rewindykację zbiorów, w tym sprowadzono do Gdańska Sąd Ostateczny Hansa Memlinga, oraz rozwijano strukturę muzeum. Powstały między innymi oddziały Sztuki Nowoczesnej i Etnografii, a w 1953 roku Oddział Archeologiczny, zaś w 1960 roku Oddział Morski. Był członkiem ICOM. Otrzymał między innymi Złoty Krzyż Zasługi oraz nagrody Ministra Kultury i Sztuki i Państwową II stopnia w 1965 roku. Zmarł w Gdańsku i został pochowany na cmentarzu Srebrzysko.
Na podstawie artykułu „Jan Chranicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
