Jan Dańkowski
Polski oficer, ofiara zbrodni katyńskiej
- Urodzony
- 25 października 1895, Kraków
- Zmarł
- kwiecień 1940, Charków
Jan Aleksander Dańkowski urodził się 25 października 1895 roku w Krakowie, gdzie ukończył szkołę realną. Od 1913 roku należał do Drużyn Strzeleckich, a w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w I i II Brygadzie, walczył w Karpatach i na Bukowinie, a po okresie niewoli rosyjskiej wstąpił do I Korpusu Polskiego. Pod koniec 1918 roku rozpoczął służbę w Wojsku Polskim. Brał udział w walkach z Ukraińcami i w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 roku otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.
Służył w pułkach piechoty, między innymi jako dowódca batalionu i kwatermistrz. W 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku w stopniu majora. Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pochowany w zbiorowej mogile w Piatichatkach. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go na stopień podpułkownika. Był żonaty.
Na podstawie artykułu „Jan Dańkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
