Jan Gaj

Jan Antoni Gaj był polskim fizykiem specjalizującym się w fizyce ciała stałego i fizyce półprzewodników. Urodził się 28 kwietnia 1943 roku w Krakowie, w rodzinie farmaceutów Romana i Zofii z Łączkowskich. W 1960 roku został laureatem Olimpiady Fizycznej. Po zdaniu matury w liceum ogólnokształcącym w Chodzieży rozpoczął studia fizyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1965 roku pracował w Instytucie Fizyki Doświadczalnej tej uczelni, a od 1992 roku był jej profesorem.

Zapoczątkował spektroskopię optyczną półprzewodników półmagnetycznych. Badał spin nośników ładunku i ekscytonów w półprzewodnikach oraz w ich niskowymiarowych strukturach, między innymi studniach i kropkach kwantowych. Prowadził wykłady i popularyzował fizykę. Opublikował podręcznik akademicki „Elektryczność i magnetyzm” oraz książkę „Laboratorium fizyczne w domu”; był również współautorem dwóch podręczników dla liceów. Zmarł 19 lutego 2011 roku w Warszawie i został pochowany na starym cmentarzu na Służewie.

Na podstawie artykułu „Jan Gaj” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.