Jan Kornaś

Jan Kornaś (26 kwietnia 1923 - 8 sierpnia 1994) był polskim botanikiem, urodzonym i zmarłym w Krakowie. Specjalizował się w fitogeografii, fitosocjologii, florystyce i pterydologii. Badał szatę roślinną Polski, Europy, Afryki i Ameryki Północnej. Doktorat uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1949 roku za rozprawę o synantropijnych zespołach roślinnych Jury Krakowskiej. W 1954 roku został docentem na podstawie monografii poświęconej geobotanicznej charakterystyce Gorców.

Był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Zambijskiego i uniwersytetu w Maiduguri, a także dyrektorem Instytutu Botaniki UJ. Od 1986 roku był członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk i członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności. Pełnił funkcję przewodniczącego Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Botanicznego i był jego członkiem honorowym. Opublikował lub współtworzył ponad 600 publikacji, w tym około 130 oryginalnych prac naukowych. W 1989 roku otrzymał Medal im. Władysława Szafera, a w 1993 roku Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Jego żoną była Anna Medwecka-Kornaś. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Jan Kornaś” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.