Jan Nowak

Jan Nowak urodził się 26 lipca 1895 roku w Krakowie. Był kapitanem administracji Wojska Polskiego. Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził kompanią 20 Pułku Piechoty. Od 1921 roku służył kolejno w 1 i 3 Pułku Strzelców Podhalańskich, a następnie w Korpusie Ochrony Pogranicza. W 1935 roku przeniesiono go do 52 Pułku Piechoty w Złoczowie, a rok później do Powiatowej Komendy Uzupełnień w Dębicy, gdzie kierował referatem.

Po 17 września 1939 roku dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku funkcjonariusze NKWD zamordowali go w Katyniu; pochowano go w tamtejszym lesie. Podczas ekshumacji w 1943 roku jego zwłoki oznaczono numerem 1070. Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a w 2007 roku pośmiertnie awansowany do stopnia majora. Był żonaty z Heleną, z którą miał dwóch synów, Jerzego i Jana. W 2010 roku w Dębicy zasadzono Dąb Pamięci poświęcony jego pamięci.

Na podstawie artykułu „Jan Nowak (1895–1940)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.