Jan Rakowski

Jan Nepomucen Maria Rakowski był polskim altowiolistą i pedagogiem. Urodził się 1 sierpnia 1898 roku w Krakowie. W latach 1909-1914 kształcił się jako skrzypek i altowiolista w krakowskim Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego. W latach 1922-1926 doskonalił grę na skrzypcach, altówce i violi d’amore w poznańskim Państwowym Konserwatorium Muzycznym pod kierunkiem Zdzisława Jahnkego.

W latach 1922-1939 był koncertmistrzem Teatru Wielkiego w Poznaniu, a w okresie międzywojennym występował także jako solista. Od 1933 roku wykładał w poznańskim konserwatorium. Podczas II wojny światowej współpracował z filharmonią Generalnego Gubernatorstwa w Krakowie. Po wojnie pracował w orkiestrze Państwowej Opery im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, gdzie do 1957 roku był pierwszą altówką. Prowadził klasy altówki w poznańskich szkołach muzycznych, a w 1956 roku otrzymał tytuł profesora. Był także prodziekanem Wydziału Instrumentalnego i kierownikiem Katedry Instrumentów Smyczkowych. Zmarł 5 kwietnia 1962 roku w Poznaniu. Od 1975 roku odbywa się tam co pięć lat Ogólnopolski Konkurs Altówkowy jego imienia.

Na podstawie artykułu „Jan Nepomucen Rakowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.