Jan Wąchała

Jan Wąchała, używający pseudonimów „Łazik” i „Kamień”, urodził się 26 grudnia 1922 roku w Krakowie. Był jednym z ośmiorga dzieci Mikołaja Wąchały i Rozalii Tkaczyk. Uczył się w Szkole Handlowej w Krakowie, a po przerwaniu nauki podczas niemieckiej inwazji podjął służbę przy ochronie taborów kolejowych. Po klęsce wrześniowej pracował jako handlarz obwoźny w Krakowie i okolicznych miejscowościach. W 1943 roku został przymusowo wcielony do Armii Krajowej, gdzie odpowiadał za utworzenie patrolu egzekucyjnego. Jesienią 1944 roku przeniesiono go do sekcji zaopatrzeniowej.

Po rozwiązaniu AK wrócił do życia cywilnego. 17 kwietnia 1945 roku uwolnił więzionych byłych żołnierzy AK w Limanowej i utworzył z częścią z nich Oddział Samoobrony „Łazik”. W lipcu ujawnił się wraz z oddziałem i zdał broń, sam jednak pozostał na miejscu. W październiku 1945 roku awansowano go na podporucznika. Po ślubie z Marią Gałysówną, zawartym 27 grudnia 1945 roku, zajmował się przemytem ludzi, napadami i zabójstwami rabunkowymi. Zginął 2 maja 1946 roku w Krościenku nad Dunajcem, zastrzelony przez oddział Józefa Kurasia „Ognia”.

Na podstawie artykułu „Jan Wąchała” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.