Jerzy Adamkiewicz

Jerzy Albert Adamkiewicz, polski prawnik, dyplomata i urzędnik konsularny, urodził się 10 czerwca 1881 roku w Krakowie. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskał doktorat na uniwersytecie w Grazu i dyplom Akademii Konsularnej w Wiedniu. Od 1919 roku pracował w polskiej służbie zagranicznej. Był zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i Prezydium Rady Ministrów, a następnie pracował w poselstwie w Londynie. Kierował konsulatem w Jerozolimie, a później pełnił funkcję konsula generalnego w Lipsku, Montrealu i Ottawie.

Po powrocie do kraju pracował jako radca prawny Izby Handlowo-Przemysłowej w Gdyni oraz specjalista do spraw rynków eksportowych w Polskiej Konwencji Węglowej w Katowicach. W czasie II wojny światowej kierował służbą radioodbiorczą w polskim Ministerstwie Informacji w Londynie. Po 1945 roku pozostał na emigracji, najpierw w Wielkiej Brytanii, a od 1948 roku w Kanadzie. Wykładał na uczelniach w Halifaxie, Antigonish i Montrealu. Publikował artykuły naukowe, napisał pracę „Rolnictwo w gospodarce powojennych Niemiec” i przełożył na francuski książkę Stefana Wyszyńskiego „L'Esprit du travail”. Zmarł 2 kwietnia 1958 roku w Montrealu. Otrzymał między innymi Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Jerzy Adamkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.