Jerzy Dobrzański

Jerzy Dobrzański, znany pod pseudonimem „Ruruś”, urodził się 11 czerwca 1923 roku w Krakowie. Był polskim kierowcą i pilotem rajdowym oraz inżynierem mechanikiem. Przed wojną uprawiał sport, grał w piłkę nożną jako bramkarz Juvenii Kraków i trenował tenis. W 1943 roku został aresztowany przez gestapo. Do końca wojny przebywał w niemieckich obozach koncentracyjnych Gross-Rosen i Oranienburg.

Po wojnie prowadził firmę przewozową. Od 1946 roku startował w rajdach i wyścigach motocyklowych, a od 1954 roku uczestniczył w samochodowych zawodach rajdowych. Należał do Automobilklubu Krakowskiego. W latach 1960-1977 startował w Rajdowych Samochodowych Mistrzostwach Polski; tytuł mistrza Polski zdobywał w 1960, 1962 i 1963 roku. W 1967 roku zajął piąte miejsce w grupie pierwszej Rajdowych Mistrzostw Europy. Wielokrotnie pełnił rolę pilota Sobiesława Zasady. W 1973 roku należał do zespołu, który ustanowił trzy rekordy prędkości Polskim Fiatem 125p. Napisał książkę „Pod skrzydłami Opatrzności. Rajd przez życie”. Zmarł 23 sierpnia 2013 roku i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Jerzy Dobrzański (pilot rajdowy)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.