Jerzy Giełdanowski
Immunolog, lekarz, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 16 marca 1925, Kraków
- Zmarł
- 12 kwietnia 1991, Wrocław
- Zawody
- immunolog, lekarz, wykładowca akademicki
Jerzy Zbigniew Giełdanowski, polski profesor nauk medycznych, immunolog i lekarz, urodził się 16 marca 1925 roku w Krakowie. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Żywcu, a następnie do Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w tym mieście. W 1952 roku we Wrocławiu uzyskał dyplom lekarza medycyny. Do 1964 roku pracował w Zakładzie Farmakologii Akademii Medycznej we Wrocławiu, gdzie brał udział w badaniach nad potencjałami mikrofonicznymi narządu Cortiego.
Od 1964 roku był wykładowcą i pracownikiem naukowym Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. Ludwika Hirszfelda Polskiej Akademii Nauk. Zajmował się immunologią, farmakologią i transplantologią, w tym badaniem bariery przeszczepowej człowieka. W 1969 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1978 roku profesorem zwyczajnym. Od 1983 roku był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. Napisał lub współnapisał około 240 prac oraz współtworzył 26 opracowań patentowych, w tym dotyczących leków Ipronal i Ledakrin. Zmarł 12 kwietnia 1991 roku we Wrocławiu.
Na podstawie artykułu „Jerzy Giełdanowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
