Jerzy Kossak

Jerzy Maciej Kossak, polski malarz i przedstawiciel realizmu, urodził się 11 września 1886 roku w Krakowie. Był synem Wojciecha Kossaka, wnukiem Juliusza Kossaka oraz bratem Magdaleny Samozwaniec i Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie i Szkołę Kadetów, ale nie studiował w uczelni artystycznej. Malarstwa uczył się w pracowni ojca. Pierwszą wystawę miał w 1910 roku w Krakowie.

W czasie I wojny światowej służył na froncie włoskim jako porucznik pułku austro-węgierskich ułanów. Malował sceny wojenne, obrazy o tematyce napoleońskiej, sceny polowań i wesela, a także portrety. W okresie międzywojennym pracował w pracowni stworzonej przez ojca. Był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków oraz organizacji związanych z jeździectwem i łowiectwem. Dwukrotnie się żenił i miał trzy córki. Do końca życia mieszkał z rodziną w Kossakówce w Krakowie. Zmarł tam 11 maja 1955 roku i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Jerzy Kossak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.