Jerzy Langman

Jerzy Maria Langman urodził się 31 lipca 1903 roku w Krakowie. Był polskim duchownym katolickim, historykiem sztuki, dziennikarzem, wykładowcą akademickim i bibliofilem. Studiował etnografię na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1939 roku ukończył studia magisterskie z filozofii w zakresie historii sztuki. Pracował w dziale etnograficznym powstającego Muzeum Śląskiego w Katowicach, gdzie gromadził zbiory i wykonywał dokumentację fotograficzną. Popularyzował śląską kulturę ludową i sztukę kościelną w prasie oraz radiu. Od 1936 roku kierował działem programowym katowickiego oddziału Polskiego Radia, a później przygotowywał programy katolickie w Warszawie.

Podczas okupacji niemieckiej został aresztowany i osadzony w obozach Mauthausen-Gusen oraz Buchenwaldzie-Berlstedt. Uwolniono go w kwietniu 1945 roku. Po leczeniu wyjechał do Rzymu, gdzie studiował filozofię i teologię, a w 1951 roku przyjął święcenia kapłańskie. Następnie kształcił się w zakresie archeologii chrześcijańskiej i wykładał w Rzymie oraz Krakowie. Kolekcjonował wydania „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza. Zmarł 18 stycznia 1982 roku w Rzymie, gdzie został pochowany.

Na podstawie artykułu „Jerzy Langman” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.