Jerzy Leyko
Inżynier mechanik
- Urodzony
- 10 marca 1918, Kraków
- Zmarł
- 30 maja 1995, Łódź
- Zawód
- inżynier mechanik
Jerzy Leyko (10 marca 1918 - 30 maja 1995) był polskim inżynierem mechanikiem, specjalistą w dziedzinie wytrzymałości materiałów i konstrukcji oraz profesorem Politechniki Łódzkiej. Urodził się w Krakowie. Przed wybuchem II wojny światowej ukończył sześć semestrów studiów na Oddziale Lotniczym Wydziału Mechanicznego Politechniki Warszawskiej. W czasie okupacji pracował jako asystent i kontynuował naukę w ramach tajnego nauczania. Brał udział w powstaniu warszawskim jako żołnierz Armii Krajowej. W 1946 roku uzyskał tytuł magistra inżyniera mechanika, a w 1949 roku stopień doktora nauk technicznych.
Z Politechniką Łódzką był związany od 1945 roku. Kierował tam katedrami, a od 1970 do 1981 roku pełnił funkcję dyrektora Instytutu Mechaniki Stosowanej. Jego badania dotyczyły głównie teorii płyt i powłok oraz stateczności konstrukcji cienkościennych. Był autorem lub współautorem ośmiu książek i 25 artykułów naukowych, wypromował 22 doktorów. W latach 1985-1988 pracował na stanowisku profesora zwyczajnego w Politechnice Lubelskiej. W 1974 roku otrzymał Nagrodę Miasta Łodzi w dziedzinie nauk technicznych. Zmarł w Łodzi.
Na podstawie artykułu „Jerzy Leyko” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
