Jerzy Parvi
Historyk literatury, romanista, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 6 czerwca 1924, Kraków
- Zmarł
- 26 października 1997, Warszawa
- Zawody
- historyk literatury, romanista, wykładowca akademicki
Jerzy Ludwik Parvi (6 czerwca 1924, Kraków - 26 października 1997, Warszawa) był polskim romanistą i historykiem literatury francuskiej XIX i XX wieku. Urodził się w Krakowie. W czasie II wojny światowej służył w Armii Krajowej na Wileńszczyźnie. W 1949 ukończył studia na Wydziale Prawno-Administracyjnym, a w 1952 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1952 pracował na Uniwersytecie Warszawskim.
W 1964 uzyskał doktorat za pracę o „Par les champs et par les grèves” w twórczości Gustave’a Flauberta, a w 1976 habilitację za rozprawę o Polsce w twórczości i działalności Victora Hugo. W 1979 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Był prodziekanem Wydziału Neofilologii oraz dyrektorem Instytutu Romanistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Kierował także Zakładem Literaturoznawstwa Francuskiego i Pracownią Badań nad Kulturą Francusko-Kanadyjską. Należał do Komitetu Neofilologicznego Polskiej Akademii Nauk, od 1993 jako jego przewodniczący, oraz do Polskiego PEN Clubu. Opublikował między innymi książki „Polska w twórczości i działalności Victora Hugo” i „Rzeczywistość i fantazja”. Został pochowany na cmentarzu w Skolimowie.
Na podstawie artykułu „Jerzy Parvi” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
