Jerzy Szablowski

Jerzy Jan Szablowski, polski historyk sztuki i muzeolog, urodził się 30 stycznia 1906 roku w Krakowie. Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1931 roku uzyskał doktorat. Po pracy w Warszawie, między innymi w Państwowych Zbiorach Sztuki i przy inwentaryzacji zabytków, wrócił w 1945 roku do pracy naukowej i dydaktycznej na UJ. W czasie wojny uczestniczył w tajnym ratowaniu zabytków, a podczas powstania warszawskiego został ciężko ranny. W 1946 roku uzyskał habilitację, a później został profesorem.

W 1949 roku objął dyrekcję Muzeum Historii Wawelu, a od 1952 roku kierował Państwowymi Zbiorami Sztuki na Wawelu. Funkcję tę pełnił do śmierci. W latach 1959-1961 uczestniczył w odzyskaniu przechowywanych w Kanadzie skarbów wawelskich, w tym arrasów. Organizował wystawy i redagował serie wydawnicze poświęcone Wawelowi. Był autorem około 150 publikacji, zajmował się też konsultacjami historycznymi przy filmach „Pan Wołodyjowski” i „Potop”. Zmarł 27 września 1989 roku w Suchej Beskidzkiej.

Na podstawie artykułu „Jerzy Szablowski (historyk sztuki)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.