Jonatan Eibeschütz

Jonatan Eibeschütz, znany także jako Ejbeszic lub Ajbeszic, urodził się w 1690 roku w Krakowie i zmarł 18 września 1764 roku w Altonie. Był rabinem i mistykiem żydowskim, zajmował się Talmudem. Jego ojciec, Nosson Nota, był rabinem w Ivančicach. Eibeschütz kształcił się w jesziwach w Nikolsburgu i Prościejowie, a po śmierci matki znalazł schronienie u rabina Icchaka Spiry w Pradze. W 1708 roku został rabinem w Bolesławcu, a od 1714 roku kierował jesziwą w Pradze i działał jako kaznodzieja.

W 1724 roku napisał traktat Wa-awo ha-jom el ha-ajin, który zyskał popularność wśród sabataistów. Rok później podpisał klątwę przeciw wyznawcom Sabataja. W 1741 roku otrzymał nominację na rabina Metzu, a po wygnaniu z ziem austriackich objął tam urząd. W 1750 roku został rabinem gmin Hamburga, Altony i Wandsbeku. Jego spór z Jakubem Emdenem dotyczył oskarżeń o kryptosabataizm. W 1753 roku Sejm Czterech Ziem w Jarosławiu rozpatrzył sprawę i uznał jego niewinność. Eibeschütz napisał trzydzieści prac z zakresu halachy, w tym Luchoth Edut, opisujące konflikt z Emdenem.

Na podstawie artykułu „Jonatan Eibeschütz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.