Józef Kosiński

Józef Kosiński (1753-1821) był polskim malarzem i miniaturzystą. Urodził się w Krakowie w rodzinie szlacheckiej, jako syn Michała Kosińskiego i Marianny Jaraczewskiej, pieczętującej się herbem Rogala. Kształcił się pod okiem Bacciarellego. Był malarzem nadwornym Stanisława Augusta, który odznaczył go Medalem „Merentibus”. Zmarł 1 kwietnia 1821 roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim, choć pojawiały się również pogłoski, że spoczął na cmentarzu Świętokrzyskim.

Malował portrety króla oraz innych osób, między innymi Tadeusza Kościuszki, Izabeli Czartoryskiej i generała Maurycego Hauke. W Warszawie prowadził pracownię i zatrudniał wielu uczniów. Sam szkicował tylko część portretów, pozostawiając uczniom ich wykończenie. Wśród jego obrazów olejnych znalazły się portrety Tadeusza Kościuszki, Marii, Jana oraz autoportret. Do wymienianych dzieł Kosińskiego należą także „Portret Joanny Grudzińskiej”, „Portret oficera” i „Portret męski w polskim stroju”. Najwięcej jego prac znajduje się w muzeach w Warszawie i Krakowie.

Na podstawie artykułu „Józef Kosiński (malarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.