Józef Kuczyński

Józef Antoni Kuczyński urodził się 11 lutego 1877 roku w Krakowie, gdzie zmarł 2 grudnia 1952 roku. Był fotografem związanym z tym miastem. Fotografowania uczył się w latach 90. XIX wieku w atelier Juliusza Miena i Józefa Sebalda. W 1899 roku wyjechał z Krakowa, a naukę kontynuował w Dreźnie, Szwajcarii, Paryżu, Wiedniu i Algierze. W Algierze przez dwa lata pracował u A. Vollenweidera.

Po powrocie do Krakowa w 1907 roku otworzył z J. Gürtlerem zakład fotograficzny w Pałacu Spiskim przy Rynku Głównym. Od 1912 roku prowadził atelier samodzielnie. Zakład działał do 1939 roku, kiedy został zamknięty przez okupantów; Kuczyński kontynuował działalność fotograficzną, także po wojnie. Specjalizował się w portretach, a jego twórczość łączyła tradycje fotografii XIX wieku z wpływami piktorializmu. Utrzymywał kontakty ze środowiskiem artystycznym, kolekcjonował obrazy i malował. Przyjaźnił się z Xawerym Dunikowskim, którego twórczość dokumentował. Dunikowski umieścił głowę Kuczyńskiego wśród swoich Głów wawelskich, a Jacek Malczewski przedstawił go jako fauna na jednym z obrazów. Kuczyński został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Józef Kuczyński (fotograf)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.