Józef Łepkowski

Józef Aleksander Łepkowski urodził się 4 lipca 1826 roku w Krakowie, gdzie spędził znaczną część życia i prowadził działalność naukową. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, a pierwsze artykuły publikował już w latach 40. XIX wieku. Pisał między innymi o zabytkach Krakowa, a po powrocie do miasta w 1849 roku zajmował się ochroną zabytków i krajoznawstwem. Interesował się także etnografią, budownictwem ludowym oraz obyczajami.

W 1863 roku uzyskał habilitację z archeologii średniowiecznej, a w 1866 został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Organizował tam Gabinet Archeologiczny, a w 1875 roku objął profesurę zwyczajną i kierował pierwszą na ziemiach polskich katedrą archeologii. Był dziekanem Wydziału Filozoficznego i rektorem uczelni, a także wykładał historię sztuki w Szkole Sztuk Pięknych. Pracował jako konserwator zabytków w Galicji Zachodniej i Krakowie oraz dyrektor Muzeum Książąt Czartoryskich. Zmarł 27 lutego 1894 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Józef Łepkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.